Maros ile Taro arasındaki farklar nelerdir?
GÜVENİLİRLİK, KULLANILABİLİRLİK, SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK (RAM) ANALİZİ
MAROS VE TARO ARASINDAKİ
FARKLAR NELERDİR?
Maros ve Taro arasındaki temel farklar nelerdir? Temel farklar
çoğunlukla blok akış diyagramı düzeyindedir. Bu tam olarak ne anlama geliyor? (Bu Maros 9 ve
Taro 5 ve altı için geçerlidir.)
Maros’un geliştirilmesi 1984 yılında, başlangıçta petrol ve gaz endüstrisi yukarı akış
(upstream) için DOS ve UNIX işletim sistemlerinde ayrık olay temelli bir simülasyon aracıyla
başlamıştır. 90’lı yılların ortalarında, aşağı akışa (downstream) özel daha fazla işleve
duyulan ihtiyaç nedeniyle, Taro’nun ayrılarak geliştirilmesi gerçekleşmiştir. Bu araçta
aşağı akış işlemleri için doğası gereği gerekli olan daha esnek blok akış diyagramlarının
kurulması mümkün hale gelmiştir. O zamandan beri Maros ve Taro sürekli olarak
geliştirilmektedir.
Bundan sonraki süreçte araçlar farklı çizgilerde gelişerek ayrı simülasyon motorlarına
dönüşmüştür. Ancak yakın zamanda her iki aracın simülasyon motoru yeniden birleştirilmiştir.
Böylece ortak bir platform için özellikler geliştirilebilmekte ve uygulamalar arasında
özellikler taşınabilmektedir.
İki aracın grafiksel kullanıcı arayüzünün büyük bölümü ortaktır. Aynı şekilde simülasyonun
birçok temel bileşeni de ortaktır. Güvenilirlik blok diyagramları, arıza modları, planlı
faaliyetler ve koşullu elemanlar bunlara örnek verilebilir. Temel farklar çoğunlukla blok
akış diyagramı düzeyindedir: Maros modeli tipik olarak ayrıştırma süreçlerini içeren bir
yukarı akış sürecine odaklanırken, Taro modeli ayrışan akışların gerekli olduğu daha esnek
blok akış diyagramlarına sahip aşağı akış süreçlerine odaklanmaktadır.
Yeni bir kullanıcı için bunu kavramak zor olabilir, bu yüzden bu belge bazı farkları
özetlemeyi amaçlamaktadır.
Belirtilen Amaç
Araçların belirtilen amacı ve yönü aşağıdaki şekilde özetlenebilir:
Maros
Tesislerin üretimde kullanılabilirliğini, birinci bir ürünle (örneğin petrol)
ilgili arzalara, bakım ve operasyonel olaylara dayanarak tahmin eder ve
kuyuların bileşimini izler. Tanımlanan süreçler: ayırma ve kuyu güçlendirme
süreçleri, alev operasyonu ve yardımcı sistemlerdir. Analiz, depolama ve toplu
taşıma modellemesini de içerecek şekilde genişletilebilir.
Taro
Rafineri veya petrokimya tesisi gibi daha büyük ve bağlantılı bir tesisteki
ünite kullanılabilirliğini tahmin eder. Bu, arzalara, bakım ve operasyonel
olaylara dayanır ve yine farklı üretim yollarını, karıştırma kurallarını,
ihracat önceliğini ve mantıksal akış yönetimini de kapsar. Analiz, depolama ve
dökme yük taşıma modellemesini de içerecek şekilde genişletilebilir.
Duyarlılık senaryolarının çalıştırılması sonrasında analistler, sonuçları tüm senaryolarla
karşılaştırabilir ve yatırım ile geri dönüş arasındaki en iyi dengeyi bulabilirler.
Çözülmesi gereken problemler
Bu yaklaşım, Maros ve Taro’nun değerini kullanıcı açısından açıkça ortaya koymak adına
mantıklı görünüyor. Özelliklerini, sağladıkları avantajları ve süreçte önem taşıyan problem
türlerini vurgulayan tabloyu aşağıdaki biçimde yapılandırabilirsiniz: